يكشنبه دهم ارديبهشت 1396 - 2017؍Apr؍30
logo-samandehi
مدل آیین نامه نحوه محاسبه و نظارت بر توانگری مالی موسسات بیمه (آیین نامه 69 شورای عالی بیمه)
خلاصه مدیریتی

خصوصی‌سازی صنعت بیمه و آزادسازی تعرفه‌‌ها بیمه مرکزی ایران را بر آن داشت تا جهت کنترل توانگری مالی شرکتهای بیمه، اقدام به تصویب آیین‌نامه شماره 69 شورای عالی در سال 1390 و اعلام عمومی نسبت توانگری شرکتهای بیمه در سالهای بعد نماید. این امر موجب ایجاد انتقادات زیادی از سوی فعالان این صنعت گشت. این آیین‌نامه و مدل آن علی‌رغم فواید و قوتهای بسیار زیاد، دارای برخی نقایص نظری و اجرایی است. لذا مساله اساسی قابل بررسی در این پژوهش بروز مشکلات و نواقص نظری و اجرایی این آیین‌نامه در مقایسه با سایر مدلهای جهان و شرایط صنعت بیمه و همچنین به روز نبودن مدل و ضرایب آن بوده است. از این رو با توجه به تغییرات و نوسانات شدید اقتصاد کلان، صنعت و به تبع آن وضعیت بحرانی صنعت بیمه در سه سال اخیر و همچنین بلوغ علمی و عملی بیشتر صنعت بیمه در زمینه نظارت و توانگری مالی، لازم بود ضمن بازنگری و به روز رسانی آیین‌نامه، ضرایب و مدل آن با توجه به وضعیت اجرایی آن، اقدام به آسیب‌شناسی و اصلاح آیین‌نامه فوق شود.
بدین منظور، این طرح با هدف اصلاح و بازنگری آيين نامه شماره 69 شورای عالی بیمه و متناسب‌سازی آن با شرایط فعلی و آتی پیش روی صنعت بیمه ایران اجرا شده است.
این طرح شامل 6 بخش اصلی است. در بخش اول؛ اقدام به بیان ایرادات اساسی آیین‌نامه شماره 69، بر اساس مطالعه تجربيات جهانی، نظرات خبرگان و ... پرداخته شد. مهمترین ایرادات وارده مربوط به نحوه محاسبه سرمایه الزامی، سرمایه موجود و سطوح نظارت بر توانگری مالی موسسات بیمه هستند. در این راستا، در بخش دوم به بازنگری و اصلاح ایرادات مربوط به نحوه محاسبه سرمایه الزامی پرداخته شد. مهمترین اصلاحات ارائه شده در این بخش عبارتند از:
1. محاسبه و وارد کردن ریسک عملیاتی در مدل توانگری مالی؛
2. محاسبه و وارد کردن ریسک نرخ ارز در داراییها و معاملات ارزی در مدل توانگری مالی؛
3. اصلاح روش محاسبه ضرایب بیمه گری در آیین نامه 69؛
4. لحاظ نمودن ساختار همبستگی ریسکها در سطوح مختلف ریسک؛
5. تفکیک ریسکهای رشته بیمه زندگی به بخش ریسک مرگ و میر (به شرط مرگ) و ریسک بازخرید (عمر و سرمایه‌گذاری)؛
6. تفکیک ریسک رشته بیمه مسئولیت از ریسک سایر رشته‌ها.
در بخش سوم، به بازنگری و اصلاح مسائل آماری این طرح و طرحهای آتی در این زمینه و اشکالات مربوط به نحوه محاسبه سرمایه الزامی به تفکیک موسسات بیمه زندگی و غیرزندگی پرداخته شد. در این بخش، ضمن ارائه شرحی بر داده‌های مورد استفاده و عارضه‌یابی آنها چه برای این پژوهش و چه پژوهشهای آتی، اقدام به ارائه راه حلی جهت تفکیک سرمایه الزامی کل به سرمایه الزامی زندگی و غیرزندگی نموده‌ایم.
در بخش چهارم، اقدام به بازنگری و ارائه اصلاحات مربوط به ایرادات وارده بر نحوه محاسبه سرمایه موجود به شرح ذیل، شد:
1. ارائه راه حل جهت طبقه‌بندی داراییها و بدهیهای شرکتهای بیمه به چند ردیف (Tier) بر اساس معیارهای متداول کیفیت داراییها و بدهیها؛
2. اصلاح ارزشیابی داراییها متناسب با نظامهای ارزیابی توانگری مالی؛
3. اصلاح ارزشیابی بدهیها متناسب با نظامهای ارزیابی توانگری مالی بر اساس روشهای اکچوئری جهت جایگزینی با رویه فعلی و تبیین نقش اکچوئران رسمی بیمه در این خصوص.
در بخش پنجم، ضمن بازنگری و اصلاح اشکالات مربوط به بازه‌های گزارشگری توانگری مالی، سطوح نظارت و اقدامات نظارتی متناظر بیمه مرکزی ایران و همچنین آزمون استرس به عنوان مکمل نسبت توانگری مالی مورد بازبینی قرار گرفتند. در ادامه، اقدام به ارائه یک روش برای محاسبه ظرفیت پذیرش ریسک کل موسسات بیمه شد.
نهایتاً در بخش ششم، «اصلاحیه آیین‌نامه نحوه محاسبه و نظارت بر توانگری مالی موسسات بیمه» و پیوست آن با عنوان «دستورالعمل محاسبه نسبت توانگري مالي موسسات بيمه» ارائه شدند.


دریافت کامل فایل طرح در قالب PDF (حجم : 3.99 مگابايت)


این طرح تاکنون: 545مرتبه دانلود شده است.
 



بازگشت






کلیه حقوق این پايگاه متعلق به پژوهشكده بيمه وابسته به بیمه مرکزی جمهوري اسلامي ايران بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است