پنجشنبه سوم فروردين 1396 - 2017؍Mar؍23
logo-samandehi
برآورد تعداد بهينه شرکت‌هاي بيمه در صنعت بيمه ايران (ویرایش شهریور 1395)



خلاصه مدیریتی


کاهش تعداد شرکت های بیمه با حرکت در جهت انحصاری شدن بازار و افزایش تعداد شرکت ها با حرکت در جهت از دست رفتن مزايای قانون اعداد بزرگ و صرفه جويي نسبت به مقياس همراه است. مسئله حاضر این است که محدوده ی قابل قبول برای تعداد شرکت های بیمه کدام است؟ در این طرح دو دسته بررسی در این خصوص انجام شده است. نخست مقایسه تطبیقی بین تعداد شرکت های بیمه کشور با تعداد شرکت های بیمه کشورهای پیشرفته در صنعت بیمه، انجام گردید. در مقایسه تطبیقی، تعداد شرکت های بیمه در مقایسه با شاخص های بیمه ای، اقتصادی و اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته است. شایان ذکر است، به سبب آن که آخرین آمار و اطلاعات از تعداد شرکت های بیمه ای در کشورهای مختلف برای سال 2013 در دسترس قرار داشت، سال 2013 به عنوان سال پایه برای مقایسه تطبیقی در نظر گرفته شده است.

پس از مقایسه تطبیقی، مدلسازی نظری برای دستیابی به تعداد بهینه شرکت های بیمه انجام شده است. بدین منظور ابتدا توليد بالقوه حق بيمه در ايران برآورد و سپس از طريق محاسبه کارايي مقياس در بین شرکت هاي بيمه، مقياس بهينه توليد سنجیده شده است و در نهايت از تقسيم توليد بالقوه حق‌بيمه بر مقياس بهينه شرکت ها، تعداد بهينه شرکت های بيمه در صنعت بيمه ايران استخراج گردیده است. نتایج بررسی ها بصورت خلاصه وار در جدول زیر تشریح شده است.

 

مطالعه

مبنا

تعداد شرکت های بیمه در مقیاس کارا

مقایسه تطبیقی

1) شاخص بیمه ای (حق بیمه تولیدی)

19

2) شاخص اقتصادی (تولید ناخالص داخلی)

80

3) شاخص اجتماعی (جمعیت)

550

مدلسازی

4) وضعیت موجود

50

5) ارتقای کارایی صنعت بیمه

270

6) ارتقای کارایی شرکت های بیمه

61

 

بر اساس دو حالت چهار و شش، تعداد شرکت های بیمه در کشور بر اساس مقیاس کارا در حال حاضر 50 شرکت است و این ظرفیت وجود دارد که با ارتقای کارایی شرکت های بیمه به 61 شرکت افزایش یابد. بدین ترتیب می توان نتیجه گیری کرد که بازه قابل قبول برای تعداد بهینه شرکت های بیمه در کشور متناسب با میزانی که کارایی شرکت های بیمه افزایش یابد، در محدوده 50 تا 61 شرکت بیمه قرار دارد.

نتیجه فوق از این جهت قابل بحث است که در محاسبات انجام شده سهم شرکت های مختلف بیمه در نظر گرفته نشده است. احصا نتیجه 50 تا 61 شرکت بیمه ای متناظر با متوسط پرتفوی 150 میلیون دلاری برای هر شرکت و شکل گیری بازاری رقابتی بین شرکت های بیمه می باشد. در کشور ما، شرکت بیمه ایران حدود 50 درصد بازار را در اختیار قرار دارد. چنانچه شرکت بیمه ایران در سال های آینده نیز همین سهم را در اختیار داشته باشد و این سهم در محاسبات لحاظ شود نتایج حاصله تغییر خواهدکند. در واقع در تعیین تعداد بهینه شرکت های بیمه در کشور بایستی به سهم شرکت دولتی بیمه ایران توجه داشت.

چنانچه شرکت بیمه ایران و سهم متناظر آن از بازار بیمه کشور، از محاسبات کنار گذاشته شود، در وضعیت موجود، شرکت بیمه ایران و 25 شرکت بیمه در مقیاس کارا داریم که با توجه به ظرفیت اقتصادی کشور، تعداد بهینه شرکت های بیمه به شرکت بیمه ایران و 30 شرکت بیمه در مقیاس کارا می باشد. بدین ترتیب این ظرفیت وجود دارد که 5 شرکت در مقیاس کارا به صنعت بیمه کشور افزوده شود. در واقع دو سناریوی متفاوت در تعیین تعداد بهینه شرکت های بیمه قابل تصور است، نخست حفظ سهم شرکت بیمه ایران و دستیابی به تعداد بهینه 31 شرکت و دیگر کاهش سهم شرکت بیمه ایران (پرتفوی 150 میلیون دلار) و دستیابی به تعداد بهینه 61 شرکت. این که کدامیک از دو سناریوی فوق قابل قبول و دفاع است بستگی به سیاست گذاری ها در این خصوصو و نقش شرکت بیمه ایران در هدایتگری بازار بیمه کشور دارد.

 

 

کارایی شرکت های بیمه

فاصله تعداد شرکت ها در وضعیت موجود تا تعداد بهینه (ظرفیت افزایش)

وضعیت موجود

افزايش 22/1 برابری کارایی شرکت های بیمه

سهم شرکت بیمه ایران از بازار

 

وضعیت موجود

 

25 شرکت و

شرکت بیمه ایران

30 شرکت و

شرکت بیمه ایران

5 شرکت و

شرکت بیمه ایران

کاهش پرتفوی تا سطح مقیاس کارا

50 شرکت

61 شرکت

11 شرکت

 

به منظور بررسی و مقایسه سهم شرکت های بیمه ای در ایران و کشورهای مورد مطالعه، سهم بزرگترین شرکت بیمه ای در کشورهای مورد مطالعه در سال 2013 مورد بررسی قرار گرفت که نتایج حاکی از آن است که بزرگترین شرکت بیمه ای در کشورهای پیشرفته مورد مطالعه کمتر از 25 درصد بازار بیمه در کشورهای مذکور می باشد. مطالعه حاضر با مطرح ساختن ضرورت بررسی و بازنگری سهم شرکت های بیمه ای در بازار بیمه کشور به پایان می رسد.


دریافت کامل فایل طرح در قالب PDF (حجم : 1.23 مگابايت)


این طرح تاکنون: 278مرتبه دانلود شده است.
 



بازگشت






کلیه حقوق این پايگاه متعلق به پژوهشكده بيمه وابسته به بیمه مرکزی جمهوري اسلامي ايران بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است