پیشگفتار
دعاوی ناشی از تصادف با راننده متواری، یکی از چالش‌های فعلی نظام قضایی و صنعت بیمه کشور است. فقدان  ادله رسمی (کروکی راهور فراجا و شرح واقعه تصادف)، رویه غالب دادگاه‌ها در پذیرش استشهادیه‌های عادی و تفسیر موسع از سکوت خوانده و عدم حضور مشارالیه در جلسه رسیدگی، زمینه ساز محکومیت‌های مکرر شرکت‌های بیمه شده است. این رویه نه تنها حقوق بیمه گران را تحت تاثیر قرار می‌دهد، بلکه بستری  برای سوء استفاده از عنوان «راننده متواری» فراهم می‎آورد. 
گزارش حاضر حاصل مطالعه میدانی و تحلیل دو رای از دادگاه‌های خرم آباد و شهریار است که با رویکردی مستند و کاربردی، به نقد استدلال‌های رایج دادگاه‌ها پرداخته و چهارچوب دفاعی گام به گامی برای شرکت‌های بیمه ارائه می‌دهد. اتکا به قواعد فقهی، تفکیک فرضیات حضور و غیبت خوانده در جلسه رسیدگی و درخواست کارشناسی تطبیق مواضع آسیب ‎دیده خودروها، از مهم‎ترین راهکارهای پیشنهادی این گزارش موردی است. 
امید است این گزارش با روشن ساختن ابهامات اثباتی، زمینه ساز بازنگری در رویه قضایی و تقویت دانش دفاعی شرکت‌های بیمه گردد و گامی موثر در جهت کشف حقیقت و جلوگیری تضییع حقوق تلقی شود.