به گزارش روابط عمومی و امور بین‌الملل پژوهشکده بیمه، در این کارگاه با اشاره به افزایش ریسک‌های فاجعه‌آمیز ناشی از تغییرات اقلیمی، رشد ارزش دارایی‌ها و پیچیده‌تر شدن ریسک‌های نوظهور، بر ضرورت بهره‌گیری از روش‌های نوین انتقال ریسک در کنار سازوکارهای سنتی بیمه و بیمه اتکایی تأکید شد. همچنین محدودیت‌های بیمه اتکایی سنتی در پاسخگویی به ریسک‌های بزرگ و نیاز به ابزارهای مکمل برای افزایش تاب‌آوری مالی تشریح شد.  

در ادامه، مفهوم روش‌های جایگزین انتقال ریسک (ART) به‌عنوان مجموعه‌ای از ابزارهای نوین تأمین مالی و مدیریت ریسک معرفی و تفاوت آن با بیمه سنتی تبیین شد. در این بخش، ابزارهایی نظیر بیمه و اتکایی پارامتریک، اوراق فاجعه (Cat Bonds)، صندوق‌های مشترک ریسک و ساختارهای ترکیبی به‌عنوان راهکارهایی برای افزایش ظرفیت پوشش ریسک‌های بزرگ مورد بررسی قرار گرفتند. 

بخش دیگری از کارگاه به بیمه اتکایی پارامتریک اختصاص داشت؛ رویکردی که در آن پرداخت خسارت بر اساس تحقق شاخص‌های از پیش تعیین‌شده (Trigger) انجام می‌شود و نیازی به ارزیابی میدانی خسارت ندارد. در این نشست، ساختار قراردادهای پارامتریک، انواع محرک‌های پرداخت، مزایا و محدودیت‌های این شیوه و نقش آن در افزایش سرعت پرداخت خسارت، کاهش اختلافات و تأمین سریع نقدینگی تشریح شد.  

مدرس کارگاه همچنین با مرور تجربه‌های موفق جهانی، به نمونه‌های اجرای بیمه‌های پارامتریک در حوزه مدیریت بلایای طبیعی، زلزله، کشاورزی، انرژی و صندوق‌های منطقه‌ای مدیریت ریسک اشاره کرد و نقش این ابزارها را در افزایش تاب‌آوری مالی دولت‌ها، شرکت‌های بیمه و بنگاه‌های اقتصادی مورد بررسی قرار داد. 

در پایان، با اشاره به نقش فناوری‌های نوین، هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، تصاویر ماهواره‌ای و کلان‌داده‌ها در توسعه محصولات پارامتریک، بر ضرورت ایجاد زیرساخت‌های داده، تدوین چارچوب‌های قانونی، توسعه ظرفیت بیمه اتکایی و اجرای پروژه‌های پایلوت برای استقرار این ابزارها در صنعت بیمه ایران تأکید شد.

برای مشاهده فیلم کامل این نشست به لینک زیر مراجعه کنید:

https://www.irc.ac.ir/fa-IR/Irc/5721/page