در سالهاي اخير، شدت و بسامد رويدادهاي طبيعي با پيامدهاي اقتصادي گسترده، صنعت بيمه را در معرض آزموني جدي قرار داده است. زلزلهها، که زماني صرفاً بهعنوان بلاياي طبيعي منطقهاي تلقي ميشدند، امروزه بهدليل تمرکز فزاينده جمعيت و دارايي در مناطق شهري، به تهديدي جهاني براي ثبات مالي و بيمهاي تبديل شدهاند. زلزله کرايستچرچ در نيوزيلند يکي از نمونههاي شاخص است که نشان داد حتي يک زمينلرزه با بزرگي متوسط ميتواند به خسارات بيمهاي بيسابقه و اختلالات اقتصادي پايدار منجر شود.
اين رويداد، ضعفهاي بنيادين در مدلهاي ارزيابي ريسک، ناهماهنگي در فرايند رسيدگي به خسارات، و تأثير عوامل ثانويهاي همچون روانگرايي خاک و پسلرزههاي زنجيرهاي را آشکار ساخت. افزون بر آن، تجربه کرايستچرچ اهميت مداخله مؤثر دولت، هماهنگي ميان نهادهاي بيمهگر و بازنگري در آييننامههاي ساختماني را برجسته کرد. مجموعه اين عوامل نهتنها بر حجم تعهدات بيمهاي تأثير گذاشت، بلکه به بازتعريف نقش صنعت بيمه در مديريت بحرانهاي طبيعي انجاميد.
گزارش حاضر با هدف مرور و تحليل تجربه کرايستچرچ و استخراج درسآموختههاي کليدي براي بيمهگران تدوين شده است. اين سند با تکيه بر دادهها، شواهد و بررسيهاي موردي، تلاش دارد ابعاد پنهان ريسکهاي زلزله در مناطق شهري را روشن سازد و مسيرهايي براي ارتقاي تابآوري بيمهاي و اقتصادي در برابر رويدادهاي آتي ترسيم کند. اين گزارش ميتواند، زمينهساز گفتوگوهاي کارشناسي و تصميمگيريهاي راهبردي در راستاي تقويت پايداري نظام بيمه در برابر بلاياي طبيعي باشد.