استاندارد اکچوئری طبقه‌بندی ریسک

نیایش خوش کیش

لیلی نیاکان(عضو هیئت علمی پژوهشکده بیمه)

پاییز 1404

استاندارد اکچوئری طبقه‌بندی ریسک

این راهنما، نسخه نهایی استاندارد عملی اکچوئری است که با عنوان طبقه‌بندی ریسک (برای تمامی حوزه‌های عملیاتی) منتشر شده است.

پیش‌زمینه

در سال ۱۹۸۹، هیئت استانداردهای اکچوئری نسخه اولیه استاندارد عملی اکچوئری شماره ۱۲ را با عنوان درباره طبقه‌بندی ریسک تصویب کرد. نیاز به ارائه راهنمایی رسمی‌تر در مورد طبقه‌بندی ریسک از آنجا افزایش یافت که فرآیند انتخاب پیچیده‌تر شد و در معرض نظارت و توجه عمومی قرار گرفت. با توجه به تحول و تکامل رویه‌های حرفه‌ای از آن زمان تاکنون، و همچنین اتخاذ قالب جدیدی برای استانداردها، هیئت استانداردهای اکچوئری تشخیص داد که بازنگری این استاندارد برای انعکاس رویه پذیرفته‌شده عمومی اکچوئری در زمان حاضر ضروری است.

بخش ۱. هدف، دامنه کاربرد، ارجاعات متقابل و تاریخ اجرا

1.1 هدف

این استاندارد عملی اکچوئری، راهنمایی‌هایی را برای اکچوئران هنگام ارائه خدمات حرفه‌ای مرتبط با طراحی، بازنگری یا تغییر سیستم‌های طبقه‌بندی ریسک فراهم می‌آورد.

2.1 دامنه کاربرد

این استاندارد برای تمامی اکچوئران، زمانی قابل اعمال است که خدمات حرفه‌ای مرتبط با طراحی، توسعه، انتخاب، تعدیل، بازبینی، ارزیابی یا اظهارنظر درباره هر یک از اجزای یک چارچوب طبقه‌بندی ریسک یا تغییر سیستم‌های طبقه‌بندی ریسک مورد استفاده در ارتباط با سیستم‌های امنیت مالی یا شخصی تا حدی که عملی بوده و با حدود مسئولیت اکچوئر سازگار باشد را ارائه ‌دهند؛ آن هم برای طبقه‌بندی افراد یا نهادها در گروه‌هایی که قرار است احتمال نسبی پیامدهای مورد انتظار را بازتاب دهند.

چنین خدمات حرفه‌ای ممکن است شامل مواردی چون قضاوت کارشناسی، فعالیت‌های نظارتی، فعالیت‌های قانون‌گذاری، یا اظهارات مربوط به سیاست‌گذاری عمومی باشد، تا آنجا که این فعالیت‌ها به طراحی، بازنگری یا تغییر یک سیستم طبقه‌بندی ریسک مرتبط با یک سیستم امنیت مالی یا شخصی مشخص ارتباط داشته باشد.

در سراسر این استاندارد، هرگونه اشاره به انجام خدمات حرفه‌ای در رابطه با طراحی، بازنگری یا تغییر یک سیستم طبقه‌بندی ریسک، شامل ارائه مشاوره در خصوص آن سیستم نیز می‌شود.

طبقه‌بندی ریسک می‌تواند بر فعالیت‌های اکچوئری متعدد اثر بگذارد و از آن‌ها اثر بپذیرد، از جمله تعیین نرخ‌ها، حق‌بیمه‌ها، حق‌السهم‌ها، ذخایر، مزایا، سود سهام یا تجربه بازپرداخت‌ها، تحلیل یا پیش‌بینی تجربه کمی یا کیفی، اقدامات پذیرش ریسک، توسعه مفروضات نظیر مفروضات مورد استفاده در ارزش‌گذاری‌های بازنشستگی یا انتخاب شکل اختیاری مزایا. این استاندارد زمانی قابل اعمال است که یک اکچوئر در حال انجام چنین فعالیت‌هایی باشد، تا آنجا که این فعالیت‌ها مستقیم یا غیرمستقیم درگیر طراحی، بازنگری یا تغییر یک سیستم طبقه‌بندی ریسک باشند.

این استاندارد همچنین زمانی قابل اعمال است که به قضاوت حرفه‌ای اکچوئر، این فعالیت‌ها مستقیم یا غیرمستقیم به‌طور بااهمیتی بر هدف مورد نظر یا پیامد مورد انتظار سیستم طبقه‌بندی ریسک اثر بگذارند.

اگر اکچوئر تشخیص دهد که راهنمایی‌های این استاندارد با استاندارد عمل مربوط به حوزه تخصصی عمل حرفه‌ای اکچوئری تعارض دارد، استاندارد حوزه تخصصی برتری خواهد داشت. اگر تعارضی میان این استاندارد و قوانین، مقررات و سایر الزامات الزام‌آور قانونی وجود داشته باشد، اکچوئر باید از قوانین نافذ تبعیت کند.

اگر اکچوئر از راهنمایی‌های این استاندارد چه برای تبعیت از قوانین قابل اجرا (قوانین، مقررات و سایر مراجع الزام‌آور قانونی)، و چه برای هر دلیل دیگری که اکچوئر مقتضی بداند عدول کند، باید به بخش ۴ مراجعه نماید.

3.1 ارجاعات متقابل

هرگاه در این استاندارد به مفاد سایر اسناد اشاره شود، این اشاره شامل اسنادی نیز هست که ممکن است در آینده اصلاح یا بازنگری شوند، و همچنین هرگونه سند جانشین آنها با هر عنوانی.

اگر سند اصلاح‌شده یا بازنگری‌شده، تفاوت ماهوی با سند اصلی مورد ارجاع داشته باشد، اکچوئر باید راهنمایی‌های این استاندارد را تا جایی که قابل اعمال و مناسب است در نظر بگیرد.

 

امتیاز :  ۰ |  مجموع :  ۰

برچسب ها
    پژوهشکده بیمه
    6.1.7.0
    V6.1.7.0